column
verhuizen
Bent u wel eens verhuisd? Vast wel! Ikzelf ben nu voor de zevende keer verhuisd. De eerste twee keer tellen eigenlijk niet mee. Toen was ik nog een kind en zorgden mijn ouders voor alles. Ook toen ik het huis uitging op mijn achttiende hielpen mijn ouders me nog met van alles. Maar daarna moet je het toch voor een groot deel zelf regelen. Na de laatste verhuizing, zo´n 9 jaar geleden besloot ik dat de volgende keer een verhuizer maar alles zou moeten regelen.
En dat is dan ook deze keer gebeurd. Voor onze verhuizing / emigratie naar Calgary, Canada, laten we een verhuizer alles inpakken en verschepen. Deze keer dus geen avond aan avond spullen inpakken, sjouwen en heen en weer rijden in een gehuurd busje. Nee, alles in een keer lekker geregeld.
Toch is het wel raar, een stel vreemde mannen in huis, die al je spullen in handen nemen en inpakken, dus ook die stinkschoenen die onder in de kast staan en zelfs je ondergoed. Bovendien zijn de heren enorm snel.
Hoewel we hier van tevoren voor gewaarschuwd waren, worden we er toch door overvallen. Alles wat niet overduidelijk opzij is gelegd, wordt onverbiddelijk ingepakt. Dat is in het geval van een internationale verhuizing wel een beetje een probleem, omdat de spullen 6 weken onderweg zijn in een container en je er dus ook zo lang niet bij kunt. Op een gegeven moment hoor ik mijn man roepen: "Je hebt mijn schoenen toch niet ingepakt?" Het antwoord is: "Jawel meneer, en de doos is al dicht ook." Zuchtend wordt de doos weer opengemaakt, omdat mijn man toch op zijn sokken niet naar Canada kan vliegen.
Alles wat los en vast zat, zit nu dus in een container onderweg naar Calgary. Wij zijn daar inmiddels al aangekomen en wachten in een vrijwel leeg huis op al onze spulletjes. Gelukkig is hier ook een Ikea in de buurt en hebben we alvast wat kamers een beetje ingericht, maar alles dubbel kopen is ook een beetje overdreven. We kamperen nu dus in eigen huis, wachtend op wat gaat komen.
Per ABuis