Verhuizen binnen de Buitenhof
Na 17 jaar bij paps en mams was het voor mij tijd om het nest te verlaten. Zelfstandige woonruimte lag en ligt nog steeds niet voor het oprapen, maar het is mij gelukt om binnen 20 jaar tijd 7 maal te verhuizen.
De langste tijd heb ik doorgebracht op de Debussystraat. Hoog. Ik ben van mening dat als je in een flat gaat wonen, je beter hoog kan wonen. Het uitzicht is schitterend. Uren kon ik naar de lichtjes van Pernis staren. Ook het Westland ziet er 's avonds mooi uit. 9 jaar lang heb ik van het uitzicht genoten en vele dromen over de golven van de nacht laten zweven. Maar het werd tijd voor een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Ik had het in de Componistenbuurt naar mijn zin. School voor de kinderen dichtbij, makkelijke aansluiting op het openbaar vervoer, supermarkt op de hoek en de huisarts zat ook op een steenworp afstand. Kortom: ik wilde wel in de wijk blijven!
Ik verhuisde naar de Händellaan. Ruime 4-kamerflat en ruim uitzicht. Daarna (binnen 2 jaar), naar de Montgomerylaan. Een huis dat te koop stond in de wijk en met vooruitzicht op een groeiend vermogen. Na 2 jaar toch weer een verhuizing. De woning werd te klein, want er kwam een vijfde kindje aan. Het werd de Gilliswijk. Daar staan woningen die 4 slaapkamers hebben. Hier woon ik alweer 5 jaar en heb ik het naar mijn zin. Ik kan mij niet voorstellen UIT de wijk te verhuizen. Als die tijd in de toekomst gaat komen zal dit uit Nederland zijn.
Ik woon hier 18 jaar en ben trouw gebleven aan de wijk. De wijk is rijk aan culturen. Er is veel groen tussen de huizen en ik heb altijd van een vrij uitzicht mogen genieten. 7 verhuizingen binnen een korte tijd hakt er aardig in, maar het levert ook een opgeruimd huis op en een brede kijk op de wijk.
Nicky Sluis